آغاز ثبت نام پايه هفتم دبيرستان (دوره‌‌ي اول )
 
ثبت نام پايه هفتـم
از هفتـه‌ي اول تيرمـاه
در روزهاي دوشنبـه و چهارشنبـه هر هفته
از ساعت 8:00 الی 13
انجـام خواهد پذيرفت.
 
اولیای گرامی اطلاعات مربوط به ثبت نام را در بخش اخبار رویت فرمایید.

 
قابل توجه اوليای محترم و دانش آموز گرامي

رعايت نكات ذيل در خصوص نحوه ثبت نام فرزندتان الزامي است:
1. برای تکمیل ثبت نام پوشه و فرم ها را از مسئول مربوطه دریافت و در کمال آرامش، با دقّت و صحّـت كامل بدون خدشــه و خط خوردگي تكميل نماييد.
2. آيين نامه  انضباطي را براي فرزندتان بخوانيد و وي را با مطالب آن آشنا سازيد و محل مربوطه را خود و فرزندتان امضا نماييد.
3. همكاران فرهنگي در هنگام ثبت نام بايد فتوكپي حكم كارگزيني خود را همراه مدارك خواسته شده ارائه نمايند.
4. ولی جانباز در هنگام ثبت نام باید اصل و فتوکپی کارت را همراه مدارک ارائه نماید.
5. اولیای محترم در صورت داشتن مدرک زیر دیپلم کپی آخرین مدرک تحصیلی خود را ارائه نمایند.
مديریت دبیرستان هاجر
 
مدارك مورد نياز جهت ثبت نام پايه هفتم
 
« این واحد آموزشی به صورت هیئت امنایی اداره می شود. »
مدارك مورد نيـاز جهت ثبت نـام
( پايه هفتـم متوسطه دوره‌ی اول )
1. اصل گواهي قبولي ششم  ابتدايي ( با مهر و امضای مديريت مدرسه )
2. 6 قطعه عكس ( 4 × 3 ) ( با چادر ) ( قطعـه قطعـه و پشت نويس شـده ( نام و نام خانوادگي، شماره شناسنامه، تاريخ تولد، نام پدر ) ) در پاكت بگذاريد.
3. اصل و كپي شناسنامه دانش آموز  ( 3 عدد )
4. اصل و کپی شناسنامه و کارت ملی والدین ( پدر و مادر ) دانش آموز
5. شنـاسنـامه سلامت، پرونـده بهداشتي، كارت واكسينـاسيون، گواهي پزشك دانش آموزان مبتلا به بيماري هاي خاص
6. ارائه فيش ( آب یا برق یا گاز ) و مبايعه نامه كه به نام ولي دانش آموز باشد.

تذكّـر:
حضور دانش آموز به همراه اولیای دانش آموز هنگام ثبت نام الزامي است.
           
با تشكّر
مديریت دبیرستان هاجر
 
کروکی دبیرستان
چه جرائمی در شبکه های اجتماعی رخ می دهد؟

چه جرائمی در شبکه‌های اجتماعی بیشتر رخ می‌دهد ؟

پس از ورود به صفحه پرداخت، یک بار به صورت آزمایشی از صفحه خارج شده و مجدد وارد شوید در صورت تغییر نکردن حروف و اعداد انگلیسی در تصاویر امنیتی، از ادامه عملیات خودداری کنید.
کاربر هنگام تراکنش بانکی و ثبت اطلاعات مورد نیاز برای جابجایی پول، باید حداقل یک یا ۲ نوبت یکی از اطلاعات خواسته شده را اشتباه وارد کند چنانچه درگاه اینترنتی، اطلاعات اشتباه وارد شده را تایید کرد، کاربر برای پیشگیری هرگونه سوء استفاده احتمالی بلافاصله رمز کارت بانکی خود را تغییر دهد.


 
سایت پلیس فتا


هموطنان جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانند به سایت پلیس فتا به آدرس www.cyberpolice.ir بخش آموزش مراجعه کنند. ضمن اینکه در صورت مواجه شدن با موارد مشکوک می توانند آن را از طریق سایت پلیس فتا به آدرس Cyberpolice.ir بخش مرکز فوریت های سایبری، لینک ثبت گزارشات مردمی به پلیس فتا اعلام کنند.
منبع: پایگاه اطلاع رسانی پلیس فتا
 
ولایتعهدی امام رضا علیه السلام از دیدگاه شهید مطهری

ولایتعهدی امام رضا علیه السلام از دیدگاه شهید مطهری
بررسی فرضیه ها
در میان این فرض ها در یک فرض البتّه وظیفه حضرت رضا علیه السلام همکاری شدید بوده، و آن فرض همان است که فضل شیعه بوده و ابتکار در دست او بوده است. بنا بر این فرض، ایرادی بر حضرت رضا از این نظر نیست که چرا ولایتعهدی را قبول کرد، اگر ایرادی باشد از این نظر است که چرا جدّی قبول نکرد. ولی ما از همین جا باید بفهمیم که قضیه به این شکل نبوده است. حال ما از نظر یک شیعه نمی گوییم، از نظر یک آدم به اصطلاح بی طرف می گوییم.
حضرت رضا یا مرد دین بود یا مرد دنیا. اگر مرد دین بود، باید وقتی که می بیند چنین زمینه ای (برای انتقال خلافت از بنی العبّاس به خاندان علوی) فراهم شده (با فضل) همکاری کند و اگر مرد دنیا بود، باز باید با او همکاری می کرد. پس اینکه حضرت همکاری نکرده و او را طرد نموده، دلیل بر این است که این فرض غلط است.
امّا اگر فرض این باشد که ابتکار از (ذوالرّیاستین) است و او قصدش قیام علیه اسلام بوده، کار حضرت رضا صد درصد صحیح است، یعنی حضرت در میان دو شرّ، آن شرّ کوچک تر را انتخاب کرده و در آن شرّ کوچکتر (همکاری با مأمون) هم به حدّاقلّ ممکن اکتفا نموده است.
اشکال، بیشتر در آنجیی است که بگوئیم: ابتکار از خود مأمون بوده است. اینجاست که شاید اشخاصی بگویند: وظیفه حضرت رضا علیه السلام این بود که وقتی مأمون او را دعوت به همکاری می کند و سوء نیت هم دارد، مقاومت کند، و اگر می گوید: تو را می کشم، بگوید: بکش، باید حضرت رضا علیه السلام مقاومت می کرد و به کشته شدن از همان ابتدا راضی می شد و حاضر می گردید که او را بکشند و به هایچ وجه همان ولایتعهدی ظاهری و تشریفاتی و نچسب را نمی پذیرفت. اینجاست که باید قضاوت شود که آیا امام باید همین کار را می کرد یا باید قبول می کرد؟
مسئله ای است از نظر شرعی [و آن این است که می دانیم که خود را به کشتن دادن، یعنی کاری کردن که منجر به قتل خود شود، گاهی جایز می شود، امّا در شرایطی که اثر کشته شدن بیشتر باشد از زنده ماندن، یعنی امر دایر باشد که یا شخص کشته شود و یا فلان مفسده بزرگ را متحمّل گردد، مثل قضیه امام حسین علیه السلام .
از امام حسین علیه السلام برای یزید بیعت می خواستند و برای اوّلین بار بود که مسئله ولایتعهدی را معاویه عملی می کرد. حضرت امام حسین کشته شدن را بر این بیعت کردن ترجیح داد و به علاوه امام حسین علیه السلام در شرایطی قرار گرفته بود که دنیای اسلام احتیاج به یک بایداری و یک اعلام امر به معروف و نهی از منکر داشت، ولو به قیمت خون خودش باشد. این کار را کرد و نتیجه هایی هم گرفت.
امّا آیا شرایط امام رضا علیه السلام نیز همین طور بود؟ یعنی واقعاً برای حضرت رضا که بر سر دو راه قرار گرفته بود، جایز بود (که خود را به کشتن دهد؟) یک وقت کسی به جایی می رسد که بدون اختیار خودش او را می کشند، مثل قضیه مسمومیت که البتّه قضیه مسمومیت از نظر روایات شیعه یک امر قطعی است، ولی از نظر تاریخ قطعی نیست.
بسیاری از مورّخین ـ حتّی مورّخین شیعه مثل مسعودی
/پاورقی ۱- مسعودی به عقیده بسیاری از علما یک مورّخ شیعی است./
ـ معتقدند که حضرت رضا به اجل طبیعی از دنیا رفته و کشته نشده است. حال بنا بر عقیده معروفی که میان شیعه هست و آن این است که مأمون حضرت رضا را مسموم کرد، بسیار خوب، انسان یک وقت در شرایطی قرار می گیرد که بدون اختیار خودش مسموم می شود، ولی یک وقت در شرایطی قرار می گیرد که میان یکی از دو امر مختار و مخیر است، خودش باید انتخاب کند: یا کشته شدن را و یا اختیار.
این را نگویید: عاقبت همه می میرند. اگر من یقین داشته باشم که امروز غروب می میرم، ولی الآن مرا مخیر کنند میان انتخاب یکی از دو کار، یا کشته بشوم یا فلان کار را انتخاب کنم، آیا در اینجا من می توانم بگویم: من که غروب می میرم، این چند ساعت دیگر ارزش ندارد؟ نه، باز من باید حساب کنم که در همین مقدار که می توانم زنده بمانم، آیا اختیار آن طرف، این ارزش را دارد که من حیات خودم را به دست خودم از دست بدهم؟
حضرت رضا مخیر می شود میان یکی از دو کار: یا چنین ولایتعهدی را ـ که من تعبیر می کنم به (ولایتعهد نچسب) و از مسلّمات تاریخ است ـ بپذیرد و یا کشته شدن که بعد هم تاریخ بیاید او را محکوم کند. به نظر من مسلّم اوّلی را باید انتخاب کند. چرا آن را انتخاب نکند؟ صرف همکاری کردن با شخصی مثل مأمون که ما می دانیم گناه نیست، نوع همکاری کردن مهمّ است.
/پاورقی ۲- سیری در سیره ائمّه اطهار:، ص ۲۳۲ – ۲۲۹٫/
خلاصه نوشته های رهبر انقلاب اسلامی، آیت الله سید علی خامنه ای در خصوص تدابیر امام رضا علیه السلام در مسئله ولایتعهدی چنین است:
سیاست و تدابیر امام رضا علیه السلام در باره مسئله ولایتعهدی که منجر شد اهداف مأمون به شکست بینجامد، بدین قرار است:
الف) هنگامی که مأمون امام را از مدینه به خراسان دعوت کرد، آن حضرت فضای مدینه را از کراهت و نارضایی خود پر کرد، به طوری که همه کس در پیرامون امام، یقین کردند که مأمون با نیت سوء، حضرت را از وطن خود دور می کند.
ب) هنگامی که در مرو، پیشنهاد ولایتعهدی آن حضرت مطرح شد، حضرت به شدّت استنکاف کرد و تا وقتی که مأمون صریحاً آن حضرت را تهدید به قتل نکرده بود، آن را نپذیرفت.
ج) با این همه، امام علیه السلام فقط بدین شرط، ولیعهدی را پذیرفت که در هایچ یک از شئون حکومت دخالت نکند و به جنگ و صلح، عزل و نصب و تدبیر امور نپردازد و مأمون نیز که فکر می کرد بعداً به تدریج می تواند امام را به صحنه فعّالیت های خلافتی بکشاند، شرط امام را قبول کرد.
د) بهره برداری امام از این ماجرا بسی مهم تر است. ایشان با قبول ولایتعهدی، دست به حرکتی زد که در تاریخ زندگی ائمّه، پس از پایان خلافت اهل بیت : در سال چهلم هجری تا آن روز و تا آخر دوران خلافت بی نظیر بوده است و آن بر ملا کردن داعیه امامت شیعی، در سطح عظیم اسلامی و دریدن پرده غلیظ تقیه و رساندن پیام تشیع به گوش همه مسلمان هاست.
ه) گرچه مأمون امام را جدای از مردم می پسندید و برای قطع رابطه معنوی و عاطفی میان امام و مردم دست به هر کاری می زد و حتّی آگاهانه مسیر حرکت امام از مدینه تا مرو را طوری انتخاب کرده بود که از شهرهای معروف به محبّت اهل بیت : عبور نکند، ولی امام در همان مسیر تعیین شده از هر فرصتی برای ایجاد رابطه جدیدی میان خود و مردم استفاده کرد. در (اهواز) آیات امامت را نشان داد. در (بصره) خود را در معرض محبّت دل هایی که با او نامهربان بودند، قرار داد. در (نیشابور) حدیث مشهور سلسله الذّهب را برای همیشه به یادگار گذاشت. در (مرو) هم که سر منزل اصلی و اقامتگاه دستگاه خلافت بود، هرگاه فرصتی دست می داد، حصار دستگاه حکومت را برای حضور در انبوه جمعیت مردم می شکافت.
و) نه تنها سرجنبانان تشیع از سوی امام به سکوت و سازش تشویق نشدند، بلکه قرائن حاکی از آن است که وضع جدید امام موجب دلگرمی آنان شد و شورشگرانی که بیشتر دوران های عمر خود را در کوه های صعب العبور و آبادی های دوردست و با سختی و دشواری می گذراندند، با حمایت امام علیه السلام حتّی مورد احترام و تجلیل کارگزاران حکومت در شهرهای مختلف نیز قرار گرفتند.
/پاورقی ۳- رجوع کنید به: مقاله آیت اللّه خامنه ای در کنگره جهانی امام رضا علیه السلام ./
بهتر این است که ما مسئله را از وجهه حضرت رضا بررسی کنیم. اگر از این وجهه بررسی کنیم، مخصوصاً اگر مسلّمات تاریخ را در نظر بگیریم، به نظر من بسیاری از مسائل مربوط به مأمون هم حلّ می شود.
/پاورقی ۴- رجوع کنید به: سیری در سیره ائمّه اطهار:، ص۲۱۷ – ۲۱۹٫/